Obszerny zbiór listów z lat 1972–1987, adresowanych do Michaela Kandla, wybitnego amerykańskiego tłumacza i lemologa. Mistrz i uczeń, pisarz i krytyk, wybitny twórca i adept, nadawca z komunistycznego Wschodu i odbiorca z konsumpcyjnego Zachodu – przedzieleni niezniszczalną, jak się wtedy wydawało, żelazną kurtyną.

Wybitny znawca twórczości Lema, profesor Jerzy Jarzębski, pisał: „Korespondencja z Kandlem może na pozór uchodzić za opowieść o sukcesie: o tym, jak zachowując intelektualną rzetelność i artystyczną doskonałość, można zdobyć miliony czytelników, uznanie elit i finansowy sukces. Nie jest to jednak opowieść radosna. Wszystko rozgrywa się w granicach jednostkowego życia, naznaczonego chorobami, rozczarowaniami i słabnącą wiarą w sens twórczości. Historia zawodzi oczekiwania, ludzie i społeczeństwa ujawniają swoje najgorsze cechy, a zagadki świata pozostają nierozwiązane.

Te wielkie tematy pisarstwa Lema powracają również w listach do Michaela Kandla. Lem występuje w nich jako mentor i nauczyciel, ale nie udaje, że zna gotowe odpowiedzi na najważniejsze pytania”.

Atlas Lemologiczny. Jak czytać Lema?